و در خبر داودست عليه السّلام كه ايزد تعالى بدوى وحى كرد . گفت : يا داود هرروز خواهم كه عذاب فرستم بر اهل زمين ، به سه گروه بندگان خود بنگرم عذاب از همه باز دارم : يكى بدان مؤمنان كه از بهر « 1 » خداى عز و جل به يكجاى دوستى دارند ، و ديگر بدان مؤمنانى كه به سحرگاهان مرا استغفار كنند ، [ 56 ] و سديگر بدان مؤمنانى كه مسجدهاى مرا آبادان دارند . اما شأن و نزول آيت . بعضى از علما گفتند كه مردى بود از روم ، ترسا ، سپاه ساخت نام ططوس بن اسبسيانوس الرومى بيت المقدس ويران كرد ، و توريةخوانان را بكشت ، و مردگان را اندر مسجد بيت المقدس اندر افگند . و آن هم‌چنان بماند تا وقت عمر بن الخطاب - رضى اللّه عنه - و اين قول كلبى است . و بعضى گويند اين ملك را نام انطياخوس بن نيس الرومى بود و اين قول مقاتل بن سليمان است . و بعضى گويند اين هردو بودند يك كرت « 2 » اين آمد و يك كرت « 3 » آن آمد و يك كرت « 4 » ديگر بخت نصر آمد أُولئِكَ اهل هذه الصّفة يعنى اهل الرّوم ما كانَ لَهُمْ أَنْ يَدْخُلُوها ما ينبغى لهم و ما يقدرون على ان يدخلوا بيت المقدس جهدا « 5 » إِلَّا خائِفِينَ الا يدخلون مستخفين خائفين گفت : نيست مرين كسها را كه اين‌چنين كردند ، كه نيز هرگز اندر بيت المقدس يارند آمدن آشكارا ، مگر به بيم

--> ( 1 ) . بالاى سطر : من . ( 2 ) . اصل : كرة . ( 3 ) . اصل : كرة . ( 4 ) . اصل : كرة . ( 5 ) . فا : جهرا .